داستان سفر خود به مشرق را بيان نمود . قمر السلطنه 1249 / 1250 - 1308 ق . ماه تابان خانم از زنان خيّر ، فاضل و شاعر بود . وى دختر چهل و ششم فتحعلى شاه ( 1212 - 1250 ق . ) و مادرش نوش‌آفرين خانم ، دختر بدر خان زند بود . او به ازدواج ميرزا حسين خان سپهسالار ( 1241 - 1298 ق . ) درآمد . قمر السلطنه زبان فرانسه و تركى را به خوبى فرا گرفت و در شعر و ادب مهارت يافت . دو بار نيز به حج رفت و موقوفات زيادى برجاى گذاشت ؛ از جمله نيمى از درآمد املاكش را وقف روشنايى بقاع متبركه و نيم ديگر را وقف شهريه طلاب نمود . قوام الدين قوام الدين ابو القاسم ناصر بن حسين ( حسن ) طغرايى « درگزينى » وزير سلطان محمود پسر محمد پسر ملكشاه سلجوقى است كه وزارت سرزمين عراق عجم ( غرب ايران ) را بر عهده داشت . بعد از عزل نصير الدين ، سلطان سنجر قوام الدين ابو القاسم را به خراسان طلبيد و مقام وزارت خود را به او تفويض كرد و بدين ترتيب حكم وى در سراسر شرق و غرب ايران نافذ گرديد . عز الدين اصفهانى كه در دولت سلجوقيان منصب استيفاء داشت با جزئى گفت و شنود او را به زندان انداخت و او را آن‌قدر در زندان نگاه داشت تا در همانجا جهان را بدرود گفت . يكى از كارهاى بسيار ناپسند اين وزير امر به كشتن عين القضاة همدانى از بزرگان مشايخ صوفيه و دانشمندان ربع اول قرن ششم هجرى قمرى است كه بيش از پيش نام او را ننگين كرد . عاقبت وى آن بود كه به دستور سلطان طغرل سلجوقى به دار آويخته شد . قوام الدين حسين اصفهانى امير قوام الدين حسين اصفهانى از وزيران شاه طهماسب اول صفوى است . وى در سال 930 هجرى بنا به امر شاه طهماسب در امر صدارت با امير جلال الدين محمد استرآبادى شريك گرديد . قوام الدين درگزينى از وزراى ارسلان شاه سلجوقى كه مدت وزارت او معلوم نيست . قوام الدين صاحب عيار خواجه قوام الدين صاحب عيار وزير شاه شجاع مظفرى . قوام الدين نظام الملك خوافى خواجه قوام الدين نظام الملك خوافى از وزيران سلطان حسين ميرزا تيمورى . قوام السلطنه احمد قوام فرزند ميرزا ابراهيم خان معتمد السلطنه ، ملقب به القاب : دبير حضور ، وزير حضور ، قوام السلطنه و صاحب عنوان « جناب اشرف » ، در سال 1252 ه . ش . در تهران متولد شد . وى برادر حسن وثوق الدوله ، عاقد قرارداد معروف 1919 بود . قوام جزو عملهء خلوت دربار و پيشخدمت ناصر الدين شاه بود و در دربار مظفر الدين شاه نيز لقب وزير حضورى و سمت منشيگرى داشت و به علت خط خوشى كه داشت ، به دستور مظفر الدين شاه فرمان مشروطيت را به خط خود نوشت و به امضاى وى